Waarom ik op zaterdag vroeg boodschappen doe
Het is iets na acht uur op zaterdagochtend en ik sta bij de Lidl met een winkelwagen. Ik heb net een zak afbakbroodjes gepakt. Mijn boodschappenlijstje staat op mijn telefoon, maar zodra ik ernaar kijk, weet ik eigenlijk al niet meer welke producten ik moet pakken, hooguit de eerst volgende.
Elke zaterdag ga ik bewust vroeg. Als ik tot het einde van de ochtend wacht is het veel te druk.
Vroeg gaan helpt. Alleen betekent een rustige supermarkt niet dat het in mijn hoofd ook rustig is.
Tien meter verder en mijn lijstje alweer kwijt
Ik loop langs de zuivel en probeer yoghurt te vinden. Er staan grote pakken, kleine pakken, magere, volle en dan nog een hele rij met smaken. Ondertussen piept ergens een kassa, rijdt er een medewerker met een kar langs. Het valt me op dat medewerkers eigenlijk altijd staan waar ik moet zijn ;)
Mijn ogen gaan van verpakking naar verpakking. Allemaal kleuren, letters en aanbiedingen. Ik pak mijn telefoon erbij om te kijken wat er nog meer op mijn lijstje staat. Tien meter verder kijk ik weer en denk ik: was ik nou al langs de koffie gelopen?
Dan loop ik terug. En terwijl ik terugloop, zie ik iets anders staan wat ik nodig heb. Tegen de tijd dat ik dat in mijn winkelwagen heb gelegd, ben ik de koffie alweer vergeten.
Het klinkt misschien een beetje grappig. Een man van 29 die op zaterdagochtend verdwaalt tussen de yoghurt en de koffie. Maar op dat moment vind ik er zelf weinig grappigs aan. Ik probeer de focus terug te vinden en mezelf gerust te stellen.
Zo snel mogelijk door de winkel
Wat ik vooral merk, is een constant gevoel van haast. Ik wil zo snel mogelijk alles hebben en weer buiten staan. Daardoor ga ik sneller lopen en nog sneller kijken. En juist dan zie ik minder.
Bij het schap met pasta voel ik mijn schouders optrekken. Mijn hart klopt harder en er trekt warmte door mijn borst omhoog. Ik kijk op mijn lijstje, maar de woorden lijken even niet binnen te komen. Had ik nou rijst nodig of pasta? Of allebei?
Dan komt die gedachte: wat als ik hier een paniekaanval krijg? Dit is niet het moment dat ik wil flauwvallen, zo midden in de winkel. Het liefst laat ik nu mijn boodschappen staan en loop ik de winkel uit.
Erg bewust van mijn omgeving
Ik ben constant bewust van mijzelf en mijn omgeving, maar op een ongemakkelijke manier. Ik ben bewust van waar ik sta in het gangpad, waar mijn winkelwagen staat en vooral of ik niemand blokkeer.
Als ik met mijn vriendin ga winkelen, staat ze soms midden in de gang, waardoor iemand niet langs kan. Ik ben daar altijd meteen van bewust en attendeer haar daar ook meteen op. Waar maak ik me eigenlijk druk om? Het is de verantwoordelijkheid van mijn vriendin en de andere persoon kan best even 5 seconde wachten.
Thuis merk ik pas hoe moe ik ben
Onderweg naar huis voel ik me opgelucht, maar ook een beetje teleurgesteld. Het was acht uur op zaterdagochtend en de winkel was niet eens druk. Toch ben ik thuis zo moe dat ik eerst op de bank ga zitten, met de boodschappen nog op het aanrecht.
Thuis leg ik uit dat ik sommige producten niet kon vinden, waardoor we niet alles van het lijstje hebben. Mijn hoofd was te vol om even goed te zoeken.
Wat mij helpt, is vroeg gaan en mijn lijstje thuis alvast een beetje op volgorde zetten. Groente bij groente, zuivel bij zuivel. En als ik merk dat ik door de winkel begin te racen, probeer ik even stil te staan in plaats van nóg harder te zoeken. Dat lukt niet elke keer.
Geschreven door
DennyIk deel mijn persoonlijke ervaringen met hoogsensitiviteit (HSP) en mindfulness. Met eerlijke verhalen, persoonlijke inzichten en praktische tips hoop ik anderen te inspireren om meer balans, rust en zelfbewustzijn te vinden.