Naast mijn vriendin op de bank, allebei op onze telefoon
Luister naar dit verhaal · 3 min
Voorgelezen door een AI-stem
Dinsdag, 21.48 uur
Ik zit op de bank met een dekentje over mijn benen. Op tafel staat een half kopje thee met zo’n velletje erop. Naast me kijkt mijn vriend naar een filmpje op zijn telefoon. Iemand op TikTok vertelt een verhaal, daarna klinkt er gelach.
Ik zit op Instagram Reels. Het geluid staat zacht, zodat ik de babyfoon kan horen. Onze dochter slaapt eindelijk. Vanavond duurde het verschonen, voeden en weer in slaap krijgen bijna twee uur. Het was een vermoeiende dag.
Ik zou eigenlijk willen vragen hoe zijn dag was. Maar ik heb net op een filmpje van iemand die de hoeven van een paard schoonmaakt geklikt en nu krijg ik er nog tien. Mijn duim gaat vanzelf omhoog. Nog eentje, denk ik. Opnieuw en opnieuw.
Dinsdag, 23.16 uur
Ik schrik van de tijd. Morgenochtend gaat om zes uur de wekker en ik moet naar kantoor. Ik leg mijn telefoon op tafel, met het scherm naar beneden. Mijn vriend zegt dat we echt naar bed moeten.
Een kwartier later zit ik nog steeds te scrollen. Mijn ogen prikken en hand doet pijn. Ik ben moe, maar bij het idee om mijn telefoon weg te leggen word ik onrustig. Alsof ik iets mis, al weet ik niet eens wat. Misschien wil ik vooral nog niet dat de avond voorbij is. De hele dag heb ik dingen moeten doen voor mijn werk of voor de baby. Dit is het enige moment waarop niemand iets van me vraagt.
Mijn vriend lacht om een filmpje en zegt: “Kijk dan.” Ik kijk, maar ik merk dat ik tegelijk mijn eigen scherm in de gaten houd. Daar schaam ik me voor.
Woensdag, 20.35 uur
Vandaag op kantoor dwaalde ik steeds af. Tijdens een overleg keek ik onder tafel op mijn telefoon. Niks belangrijks. Ik heb hem daarna in mijn tas gestopt, maar pakte hem er bij de koffie alweer uit.
Vanavond vertel ik het aan mijn vriend terwijl we de tafel afruimen. Dat ik gisteravond wilde stoppen en het toch niet deed. Hij zegt dat hij zich er ook aan ergert, vooral omdat we bijna niet meer bijpraten.
We spreken af onze telefoons na het naar bed brengen van de baby in de keuken te laten liggen. De babyfoon nemen we wel mee naar de bank. Eerst voelt het prettig. We zitten onder hetzelfde dekentje en praten over een opvangdag die we moeten ruilen.
Na een tijdje valt het gesprek stil. Ik hoor de koelkast aanslaan. Mijn hand zoekt naast me op de bank naar mijn telefoon. Ik sta op om hem te pakken, zogenaamd om het weerbericht van morgen te bekijken. Daarna blijf ik in de keuken nog vijf minuten filmpjes kijken. Mijn vriend roept of ik thee wil. Ik zeg ja en leg mijn telefoon weer neer.
Vrijdag, 22.10 uur
Het lukt niet elke avond om die telefoon in de keuken te laten. Gisteren was de baby drie keer wakker voordat wij naar bed gingen en daarna had ik nergens zin in. We hebben allebei op de bank zitten scrollen. Niet eens samen naar iets gekeken.
Vanavond ligt mijn telefoon naast me, maar ik heb de meldingen uitgezet. Dat scheelt. Ik pak hem nog steeds zonder reden op, alleen merk ik het nu soms halverwege. Dan leg ik hem weg en voel ik even hoe moe ik eigenlijk ben. Niet altijd fijn, wel eerlijker dan nog een filmpje.
We gaan echt ons best doen om deze gewoonte te minderen, stapje voor stapje..
Dit verhaal is gedeeld door Lynn uit onze community. We gebruiken alleen een voornaam of pseudoniem.
Wil jij ook je verhaal delen? Mail ons via story@feelgoodbrothers.com